Φωνές από την άλλη ζωή που υπήρξε

που ίσως υπάρχει στ’ άδυτα της μνήμης

και τώρα την ακούουν τα αισθήματα

των ποιητών

Έχει ξυπνήσει η χώρα

κ΄ έρχονται ιδού από τ΄ αποδυτήρια του ύπνου

συναγερμοί λαών θίασοι αλόγων

καλπάζοντας με λάβαρα αφθαρσίας

και στις επάλξεις αιωρούνται κήρυκες

με τα μεταλλικά τους στόματα αναγγέλλοντας

τους τοκετούς άλλης αυγής Φυλάξου

μην κλείσει η μυστική ρωγμή της μνήμης

κ΄ εσύ απομείνεις μόνος στις κερκίδες

με τη σπασμένη σάλπιγγα σου

Κάτι ξέρει

η μυλόπετρα του ήλιου μες στο χάος

κι οργίζεται πιο κόκκινη και ψάχνει

κάτω απ΄ τις ρίζες του καιρού μαζεύοντας

στη φυλλωσιά της μέρας μ΄ άγρια δάχτυλα

σπόρους και καταιγίδες κι άλλες

φωνές από τα κόκκαλα της ζωής μας