Κρίνεται και ανθολογείται η ευαισθησία και η προβληματική ενός ποιητή και στοχαστή από τους τελευταίους επιζώντες της 10ετίας του ’30. Μια ποίηση αντιλυρική με όρους από τη σύγχρονη τεχνολογία και την ασφυξία του μπετόν και των μεγάλων κοσμοπόλεων από τις οποίες βιάζεται ως λάτρης της βουδιστικής θεοσοφίας να υποχωρήσει προς τη φύση και την ιστορία. Ενότητες: στα αστικά ποιήματα του τεχνικού πολιτισμού, της απόδοσης στη φύση, τα θεοσοφικά και τα ιστορικά ποιήματά του. Ποίηση άνιση και καταγγελτική στοχαστικότητα υπέρμετρη, που αντιτίθεται προς την κοινή ποιητικά και τους κοινωνικούς αγώνες του καιρού.