Πρόκειται για μια υπόθεση εργασίας, που προβάλλει γενικότερα, ερευνώντας και συγκρίνοντας τα γεγονότα, τη διπλή διάσταση σε όλες τις ορίζουσες. Στην ορίζουσα αρχικά το ίδιου του κλασικισμού του. Μια διάσταση διπλή που ανιχνεύεται σε όλα τα επίπεδα, απ’ την γλώσσα και το ύφος ως το σύστημα ιδεολογίας και ποιητικής εν τέλει των «Ωδών». Με το σύστημα ιδεολογίας συναρτάται η δεύτερη ορίζουσα: της διπλής διάστασης κλασικισμού-θρησκευτικότητας. Που και αυτή αντιμετωπίζεται από μια σκοπιά τώρα ευρύτερη: του ουμανισμού της Αναγέννησης, που τα ανθρωπιστικά ιδανικά της αρχαιότητας, μεταμεσαιωνικά τα κλιβανίζει σε μια καύση αρμονική με τη χριστιανική ιδεολογία. Τέλος μια τρίτη, κεντρικότερη, ορίζουσα έχει σχέση με την ίδια την ποιητική ου. Είναι η διπλή διάσταση κλασικισμού-ρομαντισμού. Στην οποία, αντίθετα από ότι διακήρυξε η φύση, η αυθεντικότερη και μόνιμη, του Κάλβου: μία φύση κλασικιστική που επιμένει να ανατρέχει στην αρχαία της παράδοση, με όλες τις ανταύγειες που δέχεται απ’ έξω, απ’ την περιρρέουσα ατμόσφαιρα του ανατέλλοντος ρομαντισμού.