 |
 |
|
 |
|
|
| Θεματικές σελίδες
/ άνθρωποι
|
|
|
|
| Σελίδα 1/4 |
1
|
2
|
3
|
4
|
»
|
|
|
|
|
|
|
|
| |
|
|
Νέα
Λίγα κριτικά δαφνόφυλλα στη μνήμη του Μανόλη Αναγνωστάκη
26/06/2005
, Γιάννης Δάλλας
Ύστερα από τον Σαχτούρη και απ' την αποχώρηση παλαιότερα άλλων διαλεχτών συνομηλίκων που ξεχώρισαν (Σινόπουλου, Αλεξάνδρου, Παπαδίτσα, Κατσαρού, Καρούζου), έφυγε απροσδόκητα και ένας απ'
τους πρώτους της γενιάς μας... |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Βιβλίο
Αρχαίοι Λυρικοί – Β’ ΜΕΛΙΚΟΙ Η Αιολική και η Ιωνική Μονωδία
2004
, Γιάννης Δάλλας
Ο 7ος αιώνας π.Χ. είναι ο αιώνας που ο λυρισμός παίρνει από τα άλλα είδη την πρωτοβουλία να εκπροσωπήσει εξ υπαρχής αυτός την ποίηση, χιλιετηρίδες χιλιετηρίδων ύστερα από την προκοινοτική
κραυγή του δέους του πρωτόγονου, προς την οποία με άλλα δεδομένα μοιάζει να ανταποκρίνεται η ρήση του πολιτισμένου ατόμου του καιρού μας κι η ποίηση δεν είναι κατά βάση παρά η ανάπτυξη ενός
επιφωνήματος... |
|
|
|
|
|
|
|
Βιβλίο
Γεννήτριες
2004
, Γιάννης Δάλλας
Συλλογή που αποτελείται από τέσσερις ενότητες: Οι τίτλοι τους είναι και δηλωτικοί του κλίματος και του ποιήματος της κάθε μιας... |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Βιβλίο
Αρχαίοι λυρικοί Α': Χορικολυρικοί
2003
, Γιάννης Δάλλας
Από όλες τις μορφές του αρχαίου λυρισμού η χορική ποίηση είναι η πιο σύνθετη και πιο εξελιγμένη. Είναι ποίηση ομαδική: τραγουδιέται και εκτελείται ρυθμικά από τη συντεταγμένη ομάδα ενός
χορού, με τη συνοδεία λύρας. Και στη συνοδεία αυτού του οργάνου οφείλει την ονομασία της από τους Αλεξανδρινούς ως «λυρική»... |
|
|
|
|
|
|
|
Βιβλίο
Η σημασία και η χρήση ενός συμβόλου: η «μαϊμού» στα κείμενα του Βάρναλη
2003
, Γιάννης Δάλλας
Η σπουδή αυτού δοκιμίου αφορμάται από την ανακοίνωση ενός λανθάνοντος βαρναλικού κειμένου που τιτλοφορείται Επιστολή Μαϊμούς (1923-1924) και που μία πρόχειρη, αποκαθαρμένη από τις
διαγραφές (και εν μέρει οικονομικότερη) μορφή είχε δημοσιευθεί στη Διανόηση (Φεβρ. 1925)... |
|
|
|
|
|
|
|
Βιβλίο
Το φως που καίει
2003
, Κώστας Βάρναλης, επιμέλεια Γιάννης Δάλλας
Φιλολογική επανέκδοση της δεύτερης αθηναϊκής επώνυμης μορφής του έργου (1933), τις ξαναπλασμένες από την ψευδώνυμη με το όνομα «Δήμος Τανάλιας», αλεξανδρινή μορφή του 1922... |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
